Over mij
Mijn weg door de kantelpunten
Ik weet hoe het voelt als je wereld kantelt.
Niet omdat ik het ergens las,
maar omdat ik het zélf heb doorleefd.
Misschien herken je dit:
-
Je functioneert, maar voelt je niet echt levend
-
Je voelt je alleen, ook in gezelschap
-
Je vraagt je af: "is dit het nu?"
-
Niemand lijkt écht te begrijpen wat je doormaakt
Mijn verhaal is best heftig
Neem even de tijd.
MIJN VERHAAL
Verlies hoeft geen eindpunt te zijn
Mijn leven is getekend door significante verliezen.
In 2022 verloor ik mijn zoon, Tosh, van 22, door zelfdoding. Kort daarna overleed mijn papa aan pancreaskanker, hij koos bewust voor euthanasie en 6 maanden later vertrok mijn jongste (19j.) met een one-way ticket naar Nieuw-Zeeland.
Elke keer opnieuw leek de grond onder mijn voeten weg te vallen.
Het eerste grote verlies
De eerste keer dat mijn wereld kantelde, was in 2004. Ik verloor mijn grote liefde, mijn echtgenoot Bert. Ik was toen mama van twee kleine zoontjes: Tosh van 5 en Bram van 1.
Een jonge papa die komt te sterven, dat zet je echt niet op je "verlanglijstje". Op dat moment stortte alles in. Letterlijk en figuurlijk.
Plots stond ik er alleen voor. Met twee kleintjes. Met een gebroken hart. Een gebroken lijf. Het voelde als een pijl door mijn hart. Mijn leven doorboord.
Alles kantelde.
Het onzichtbare verlies
Er is nog een verlies dat ik lang niet begreep. Een verlies dat nog steeds ontkend wordt in onze maatschappij, en waarvan de effecten nog niet doorgrond zijn...
In de moederbuik verloor ik mijn tweelingsbroer.
Dat vroege gemis heeft me onbewust gevormd. Het gevoel van "er mist iets" dat je niet kunt benoemen. De zoektocht naar iets dat je nooit hebt gekend, maar toch voelt alsof het deel van je zou moeten zijn.
Soms rouwen we om verliezen die we niet kunnen zien of bewijzen... en toch zijn ze er.
(uit de grond van mijn hart, hoop ik dat hier meer wetenschappelijk onderzoek naar gebeurt. De impact wordt schrijnend onderschat!)
De pijn van loslaten
Iedereen die verlies kent, weet hoe het snijdt. De leegte die er komt als iemand of iets wegvalt dat zo wezenlijk deel uitmaakte van je leven. Het gevoel alsof een stuk van jezelf is verdwenen.
Het gevecht met mezelf
Ik heb mezelf verloren. Meermaals. In de rouw, in de mist, in het zoeken naar wie ik nog was zonder de rollen die ik kende. Mama van twee. Dochter. Partner.
Wie was ik nu nog?
DE EMOTIES DIE IK KEN
Wat verlies met je doet
Niet alleen bij de dood van Bert, maar bij elk verlies doken dezelfde gevoelens op, in verschillende gedaanten,
in verschillende intensiteit.
Eenzaamheid
Verlaten zijn
Machteloosheid
Oneerlijkheid
Boosheid
Hartepijn
Schuldgevoel
Eindeloos verdriet
Oneerlijkheid
Angst
Onrust
Verwarring
Gemis
Onbegrip
En als je zoveel verliezen hebt, verlies je zowiezo ook andere dingen: job, vrienden, woningplek, buren, zekerheden,...
Uiteraard is dit maar een kleine greep uit de vele emoties en intensiteiten die mijn leven kleurden.
WAT ME RECHT HOUDT
Boven de ravijn blijven wandelen
Wat me vooral heeft rechtgehouden, is de belofte aan mezelf: dat ik niet in de krater van het bestaan zou duiken.
Dat ik boven de ravijn van het leven zou blijven wandelen.
Niet omdat het makkelijk is. Niet omdat ik de pijn niet voel. Maar omdat ik weet dat er aan de overkant licht is.
"Ik blijf boven aan de krater wandelen. Ik duik niet naar beneden. En ik reik anderen de hand om hetzelfde te doen."
HET KANTELPUNT
Juist in de mist,
ontdekte ik dat ik mezelf
niet langer wilde kwijtspelen
Ik ontdekte in die breuken iets onverwachts. Dat pijn niet alleen afbreekt, maar ook kan openbreken.
Dat rouw niet enkel leegte is, maar soms ook een deur naar dieper voelen.
Hoe vaak ik ook viel, ik raapte mezelf op. Steeds opnieuw koos ik voor ademhalen, voor opstaan, voor één kleine stap vooruit.
Wat ik leerde
Dat kwetsbaarheid geen zwakte is,
maar een bron van kracht.
Ik leerde dat kracht niet de afwezigheid van pijn is,
maar de keuze om niet in de pijn te blijven hangen.
.
HERKENBARE SITUATIES
Verlies heeft vele gezichten
Ik heb spijtig genoeg heel wat van onderstaande blokjes ondertussen zelf ervaren.
Sommige vroeg, andere later.
Elk op hun eigen manier, maar allemaal met hetzelfde gevoel van grond die wegzakt.
Precies daarom weet ik hoe verschillend verlies eruit kan zien, en hoe gelijk het vanbinnen voelt.
Verlies van een dierbare
Door overlijden, zelfdoding, of een ander definitief afscheid
Scheiding of relatiebreuk
Wanneer wat vertrouwd was,
wegvalt
Burn-out of depressie
Jezelf kwijtraken in de eisen van het leven
Baanverlies of pensioen
Je zekerheid en structuur zijn verdwenen
Kinderwens en verlies van zwangerschap
Een droom die niet uitkomt zoals gehoopt
Verlies van onschuld/veiligheid
Wanneer de wereld niet meer voelt zoals voorheen
Verhuizen of verlies van thuis
Een plek achterlaten die deel van je was
Verlies van gezondheid
Ziekte, handicap of chronische aandoening
Verlies van een huisdier
Een band die veilig voelde valt weg
Identiteitscrisis
Je weet niet meer wie je bent of wilt zijn
Levensfase-overgang
Pensioen, empty nest, midlifecrisis
Jezelf kwijtgeraakt
Ergens onderweg ben je jezelf verloren
Ook andere vormen van verlies of kwetsing kunnen je uit balans brengen.
Niet omdat ze groter of kleiner zijn, maar omdat ze je raken.
Wat al deze situaties gemeen hebben, is dat gevoel dat de grond onder je voeten verschuift.
Alsof iets wat vanzelfsprekend was, ineens niet meer draagt.
Verlies laat je iets van jezelf kwijtraken: Een houvast, een toekomstbeeld,
een stuk veiligheid, soms zelfs wie je dacht te zijn.
We kunnen geen punten geven aan verlies.
Er bestaat geen rangorde in pijn.
Wat jij verliest, en wat dat met je doet, mag er zijn.
Wat de aanleiding ook is, verlies is echt en verdient ruimte.
MIJN MISSIE VANDAAG
Anderen begeleiden door hun kantelpunten
Alles wat ik heb meegemaakt, heeft me gevormd. Niet om in het verleden te blijven hangen, maar om er richting en betekenis uit te halen.
Ik gebruik de vier bakens: Mist, Bedding, Kompas en Horizon, niet als theorie, maar als een weg die ik zelf gegaan ben. Keer op keer. Stap voor stap.
Ik wil laten zien dat je niet alleen bent. Dat je adem kunt vinden, zelfs midden in de storm. Dat kleine stappen richting geven.
Voor mij is dit niet enkel werk. Het is een roeping. Een belofte die ik mezelf maakte: ik blijf boven de krater wandelen en ik reik anderen de hand.
HOE IK WERK
Wat je bij mij vindt
Bedding
Een veilige plek waar alles mag zijn, zonder oordeel.
Waar je mag landen zoals je bent.
Ademruimte
De ruimte om te vertragen, te voelen wat er werkelijk speelt, en weer op adem te komen.
Richting
Zacht maar helder. Van daaruit weer richting vinden die klopt voor jou.
MIJN AANPAK
Wat mij onderscheidt
Ik ben geen therapeut. Ik stel geen diagnoses en werk niet met behandelplannen.
Wat ik wel breng, is iets anders : Ik heb mijn kennis niet alleen uit boeken, maar uit het leven zelf.
Al meer dan 40 jaar verdiep ik me in wat mensen beweegt, breekt en weer in beweging zet.
Vanuit observatie, studie en vooral ervaring.
Verlies ken ik ook van binnenuit. Niet als theorie, maar als realiteit.
En precies dat maakt mijn manier van begeleiden anders.
Ervaring van binnenuit
Ik weet hoe verlies voelt. Niet vanuit een boek, maar vanuit mijn eigen lijf, mijn eigen nachten, mijn eigen tranen. Dat maakt het gesprek anders.
Geen tijdsdruk
Bij mij hoef je niet "beter" te worden binnen een aantal sessies. Rouw heeft geen deadline. Jij bepaalt het tempo.
Zacht én eerlijk
Ik geef je geen dooddoeners. Geen "het komt wel goed". Wel: echte ruimte voor wat er is, én zachte handvatten om verder te komen.
Praktische tools
Naast gesprekken krijg je concrete oefeningen, audio's en reflecties die je ook thuis kunt gebruiken. Iets om op terug te vallen.
Online wanneer het te veel is
Soms lukt naar buiten gaan niet. Niet omdat je niet wil, maar omdat je systeem vol zit.
Daarom zijn er ook e-books en online trajecten. Je opent ze wanneer het kan.
En je mag stoppen wanneer het genoeg is.
Beweging zonder afspraak
Door de online mogelijkheden die ik bied: Geen vaste momenten. Geen druk om te komen. Geen afzeggen met schuldgevoel.
Je beweegt op jouw tempo. Zacht. In je eigen tijd. En toch blijf je niet stilstaan.
WAT MENSEN BEREIKEN
Concrete veranderingen
Fysiek
"Ik slaap weer door. De knoop in mijn maag is losser."
Emotioneel
"Ik kan nu over hem praten zonder te breken."
Sociaal
"Ik voel me niet meer zo alleen met mijn verdriet."
EEN VERHAAL UITGELICHT
Van mist naar richting
ERVOOR
"Na een hectisch jaar vol onzekerheid, angst, frustraties, tranen die uitbleven, stress... voelde ik me helemaal leeg. Ik functioneerde op automatische piloot. Niemand begreep wat ik doormaakte. Ik voelde me verschrikkelijk onbegrepen, durfde niet meer naar buiten, en voelde me vreselijk eenzaam"
ERNA
"De woorden van Anett waren als een zachte zalf die zo'n deugd doet. Ik voel me eindelijk gezien. Niet gefixt, maar gedragen. Er is weer ruimte om te ademen.
Ik had al vanalles geprobeerd, maar liep overal met mijn hoofd tegen de muur. Ik ben eerst begonnen met haar E-book, maar besefte dat ik meer nood had aan een stem en een gezicht, en heb dan toch die stap gezet naar de Online training.
~Nancy
Na de online training "De 7 Sleutels"
WAT ANDEREN ZEGGEN
Woorden van mensen die op een kantelpunt stonden
Soms zeggen anderen precies wat jij voelt,
maar zelf nog niet onder woorden kunt brengen.
Over wie ik ben
"Jij bent een Engel hier op de aarde."
~ Sylvia
Over verbinding
Een schat van een dame."
~ Marleen
Over herdenking
"Het is niet altijd gemakkelijk om met verlies om te gaan. Zeker als het je kind is... Aan mensen zoals jij trek ik me wel op."
~ Els
Over mijn stem
"De muziek en je stem deden me goed. De klank, het timbre, de intonatie en ook de korte mooi getimede korte pauzes. Je stem hypnotiseerde me een beetje."
~ Rob
Over mijn woorden
"Mooi verwoord, mooi geschreven. Je boodschap en acties zijn een voorbeeld van wat jij noemt, dingen zeggen en schrijven en acties ondernemen. Stille kracht... Ik blijf je volgen."
~ Rieks
Over begrip van verlies
"Het is meer dan 11 jaar van mijn zoon die overleden is. De mist zoals jij zo mooi beschrijft is er inderdaad in die donkere maanden."
~ Maryke
Over loslaten en vasthouden
"Dankjewel voor je prachtige audio. Tranen met tuiten gehuild, maar het heeft opgelucht. En zeker blijft Melanie altijd in mijn hart."
~ AnneMarie
Over dankbaarheid
"Oooo wat fijn heel erg bedankt zo lief dankjewel. Mijn dankbaarheid is groot."
~ Esther
Over rust vinden
"Nooit gedacht dat ik ooit nog rust zou vinden. Zelfs mijn Restless legs zijn weer een pak rustiger. Had dit niet voor mogelijk gehouden.
~ Mirel
Schoonheid in de breuken
In Japan bestaat een eeuwenoude kunst: Kintsugi.
Gebroken keramiek wordt niet weg-gegooid, maar hersteld met gouden lijm. De breuken blijven zichtbaar en maken het object juist mooier en waardevoller.
Ook jij hoeft niets los te laten. Je mag verweven wat was met wat er is... én met wat nog gaat komen. Jouw breuken, jouw verhalen, jouw gevecht en jouw gemis… ze maken jou tot wie je bent en wie je nog mag worden.
Kleine noot: Mijn begeleiding vervangt geen therapie of medische zorg.
Bij acute of ernstige klachten is professionele hulp aangewezen.